Ο Υπαίτιος - Θοδωρής Κόκκορης

Σκοπός αυτού του εγχειρήματος είναι να δοθεί η εικόνα της καθημερινής ζωής στο ορεινό αυτό χωριό από το δεύτερο ήμισυ του περασμένου αιώνα μέχρι σήμερα και πως αυτή εξελίσσεται. Θα προσπαθήσουμε να περιγράψουμε το φυσικό τοπίο, τα βουνά, τους λόφους, τις παραλίες τα φαράγγια τότε και τώρα. Θα προσπαθήσουμε να παρουσιάσουμε τα διάφορα κτίσματα, όχι μόνο της αναφερθείσας περιόδου αλλά και τα παλαιά ερείπια και ημιερείπια τα οποία ενδεχομένως να έχουν ιστορικό ενδιαφέρον. Θα αναφερθούμε στα ήθη και έθιμα, τους γάμους τα βαφτίσια τους αρραβώνες. Θα ασχοληθούμε με την παραγωγή των προϊόντων και τον παραδοσιακό τρόπο ετοιμασίες τους. Θα περιγράψουμε την διασκέδαση τους, τα πανηγύρια, τις γιορτές, τα καφενεία τις ταβέρνες τα κουτσομπολιά, τους χορούς. Όπου δε είναι εφικτό θα γινεται ένας παραλληλισμός με την σημερινή καθημερινότητα, ούτως ώστε όχι μόνο οι σημερινοί νέοι να μάθουν την κουλτουρα του τόπου τους, αλλά και οι νέοι του μέλοντος να γνωρίσουν την σημερινή κουλτούρα.
Η παρουσίαση θα γίνει βασικά με φωτογραφίες. Θα είναι δηλαδή ένα album. Οι φωτογραφίες που βρίσκονται στο αρχείο μας, δικής μας λήψεως, έχουν ληφθεί την περίοδο 1964 μέχρι σήμερα. Πιο συγκεκριμένα οι λήψεις έγιναν τα καλοκαίρια του 1964, 1968, 1975, 1976 και σε κάθε ευκαιρία από το 1980 και μετά. Οι φωτογραφίες θα συνοδεύονται με λεζάντες και διάφορα κείμενα, ιστορίες και ανέκδοτα. Ο λόγος που επιλέγει η μέθοδος των φωτογραφιών αντί κειμένων είναι επειδή αφενός μεν, όπως λέει η παροιμία, μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις, αφετέρου ήμαστε περισσότερο φωτογράφοι και λιγότερο Ιστορικοί. 

Πρέπει να σημειωθεί ότι το δεν πρόκειται για ιστορικό ντοκουμέντο. Είναι μια παρουσίαση που στηρίζεται στην παράδοση και τις αναμνήσεις διαφόρων ηλικιωμένων ανθρώπων των οποίων η μνήμη μπορεί να μην είναι αυτή που ήταν. Πρόκειται λοιπόν για ένα Διαδικτυακό Λαογραφικό Μουσείο. Το Διαδικτυακό σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αντικαταστήσει το, εξαιρετικό πράγματι ,Μουσείο της Ρηχιάς. Εδώ έχουμε φωτογραφίες. Η πραγματικότητα είναι εκεί.

Τον τελευταίο καιρό έχει παρατηρηθεί μια τάση επιστροφής στην ύπαιθρο. Δυστυχώς οι οικονομικές συνθήκες δεν δίνουν πολλές ευκαιρίες στους νέους και η πολιτεία τους παροτρύνει να στραφούν προς την γεωργία. Θα ήταν ευχής έργο να παραμείνουν ή και να επιστρέψουν νέοι άνθρωποι στο χωριό. Το Χωριό όμως είναι άγονο και δεν προσφέρεται για πολλές καλλιέργειες πέρα από την κτηνοτροφία και την μελισσοκομία. Μία άλλη καλλιέργεια που ενδείκνυται είναι η αμπελουργία για λόγους που αναφέρονται στα σχετικά κεφάλαια Για τον σκοπό αυτό παραθέτουμε, σαν επίλογο ένα ειδικό κεφάλαιο για την εγκατάσταση και λειτουργία ενός σύγχρονου αμπελιού. Είναι ένα εγχειρίδιο βασισμένο στις δικές μας εμπειρίες, τα δικά μας πειράματα και κυρίως τα δικά μας λάθη.

Αρχικά, το  Ρηχιά μια εξαφανιζόμενη Κουλτούρα ξεκίνησε σαν σλάιντΣόου το 1974 στην Αμερική, με εκατό σλάιντς.  Με την πάροδο του χρόνου και την αύξηση των φωτογραφιών, και με την παρότρυνση φίλων αποφασίστηκε να εκδοθούν σε βιβλίο. Με αυτό το στόχο, όλα τα παλιά σλάιντς, παλιά αρνητικά και παλιές φωτογραφίες, μετετράπησαν σε ηλεκτρονική μορφή, ενώ συγχρόνως  άρχισαν να φωτογραφίζονται τοπία και παραστάσεις για να συμπληρωθούν  τυχόν κενά. Την ίδια εποχή άρχισαν  να γράφονται και τα σχετικά άρθρα. Τον Αύγουστο του 2012 σε μια συζήτηση με τον Σωτήρη Δρίβα αποφασίστηκε ότι δημοσίευση στο διαδίκτυο είναι σχετικά εύκολη.  Την τεχνική επιμέλεια και οργάνωση της ιστοσελίδας την ανέλαβε ο Σωτήρης, ειδικός πληροφορικής, ως καθ ύλη αρμόδιος.    

Ελπίζω να δείξετε κάποια επιείκεια για τα λάθη μας. Εκτός από τον γνωστό «Δαίμονα του τυπογραφείου» υπάρχουν και οι «Δαίμονες του πληκτρολογίου» που μας βασάνισαν και εξακολουθούν να μας βασανίζουν. Θα προσπαθήσουμε να τους εξουδετερώσουμε. 


Στόχος είναι αυτή η εργασία να αναρτηθεί και στα Αγγλικά. Ελπίζουμε ότι θα το καταφέρουμε σύντομα.

Θοδωρής Κόκκορης