Οι οργανοπαίχτες της Ρηχιάς, ερασιτέχνες φυσικά, ήταν για τα πανηγύρια αλλά και για γάμους. Ένα χωριό με τόσα διακεκριμένα άτομα, δεν έβγανε ποτέ ένα αξιοπρεπή Μουσικό. Η ορχήστρα αποτελείτο από Βιολί και Λαούτο, ενίοτε δύο λαούτα. Οι επιδόσεις και οι δεξιοτεχνίες ήταν ολίγον αμφισβητούμενες και δεν ξεπέρασαν τα όρια της Ρηχιάς. Τα πανηγύρια γίνονταν κατά την διάρκεια της ημέρας. Ένα παράδειγμα των ικανοτήτων των Οργανοπαικτών είναι και η ακόλουθη αληθινή ιστορία όπως μου την διηγήθηκαν. Χορός στην αυλή του Σταύρου. Οργανοπαίχτες ο Κόκκινος (Δημήτριος Κυμπιζής) βιολί και Κατσιουρίνης (Τάσης Μπέλεσης) λαούτο. Σε κάποια στιγμή που ο χορός είχε φουντώσει και τα ποδοπατήματα, παραπατήματα και στραβοπατήματα είχαν υπερβεί κατά πολύ τα συνηθισμένα, ακούγεται η φωνή του Κόκκινου « Ρε Κατσιουρίνη τι παίζεις?» « Τη Βασίλω. Εσύ τι παίζεις?»   Πολύ χριστιανική η ορχήστρα. Μετά το σχετικό διάλογο και διαβουλεύσεις οι οργανοπαίκτες συνέχισαν το σκοπό τους… όπως πάντα και οι χορευτές τον δικό τους… όπως πάντα.