×

Σφάλμα

[sigplus] Κρίσιμο σφάλμα: Ο φάκελος εικόνων Fauna/Reptiles υποτίθεται πως είναι μια σχετική διαδρομή προς τον βασικό φάκελο εικόνων όπως έχει οριστεί στον πίνακα διαχείρισης.

[sigplus] Κρίσιμο σφάλμα: Ο φάκελος εικόνων Fauna/Reptiles υποτίθεται πως είναι μια σχετική διαδρομή προς τον βασικό φάκελο εικόνων όπως έχει οριστεί στον πίνακα διαχείρισης.

Ταχιά, ταχιά είναι αρχιμηνιά, ταχιά είναι του χρόνου

Ταχιά είναι που περπάτησε ο Κύριος του κόσμου.

Τον πρώτο που συνάντησε ηταν Άγιος Βασίλης

«Καλά νάχεις Βασείλιε   τι σπέρνεις την ημέρα

Σπέρνω σταράκι δώδεκα κριθάρι δέκα πέντε

 Μα πήγαν και μου τόμαθαν Λαγούδια και Περδίκια

Και στέλνω το χρυσό Βεργί να πάει να τα σκοτώσει

Μα δε Λαγούδια σκότωσε μα δε Περδίκια πιάνει

Αυτά ήταν τα Κάλαντα που λέγαμε τότε παλιά. Τότε πριν το πέρασμα του Καράγιαλλη  που σάρωσε τα Λαγούδια και τα Περδίκια. Μας έφερε όμως τα  shingleBells. Όπως αναφέρει και σε άλλα σημεία ο Καράγιαλλης σάρωσε και τις παραδοσιακές καλλιέργειες στερώντας έτσι την τροφή των άγριων ζώων που άρχισαν σιγά-σιγά να εξαφανίζονται. Η δημιουργία των δρόμων έφερε και τα καραβάνια των πρωτευουσιάνων κυνηγών και τα φυτοφάρμακα έδωσαν την χαριστική βολή.

Όταν καλλιεργείτο, ο μεγαλύτερος εχθρός των σιτηρών, που ήταν βασική τροφή των κατοίκων, ήταν πράγματι τα λαγούδια και τα περδίκια. Οι πέρδικες μάλιστα ήταν τόσο πολλές που τα πρωινά κατέβαιναν μέχρι τα τελευταία σπίτια και ξυπνούσαν με τα κελαηδήματα τους χωριανούς. Τότε ο ένας μεγάλος εχθρός της Πέρδικας ήταν τα παιδιά.  Όπως λένε και τα κάλαντα τους λαγούς τους σκότωναν οι κυνηγοί. Τις πέρδικες κυρίως τις έπιαναν,  και τις έπιαναν   κυρίως τα παιδιά στήνοντας περδικοπαγίδες. Η περδικοπαγίδα αποτελείτο από μια πλάκα 40-50 εκατοστών, και από έναν μηχανισμό ο οποίος αποτελείτο από ξύλα και σπάγκους. Ρομποκλείδια τα λέγαμε τότε. Όλα τα παιδιά ξέραμε να φτιάξουμε ρομποκλείδια. Επιλεγόταν λοιπόν  η κατάλληλη τοποθεσία και η κατάλληλη πλάκα. Ανοιγόταν μία λακκουβίτσα 10-15 εκατοστά και διάμετρο που καλυπτόταν από την πλάκα. Η πλάκα τοποθετείτο πάνω από την λακκούβα σε γωνία 45 περίπου μοίρες με την βοήθεια των ρομποκλειδιών.  Με σπόρους σταριού οδηγούσαν την πέρδικα  στην παγίδα. Στην λακκούβα είχαν τοποθετηθεί πολύ περισσότεροι σπόροι  και ένα στάχυ προσαρμοσμένο στα ρομποκλείδια. Όταν κινείτο το στάχυ ενεργοποιείτο ο μηχανισμός και έπεφτε η πλάκα πλακώνοντας την πέρδικα ή οτιδήποτε άλλο (αρουραίους, γαϊδορομπάκες ).  Αυτού του τύπου το κυνήγι ήταν το υπ' αριθμόν ένα άθλημα των παιδιών τους καλοκαιρινούς μήνες.

Η πανίδα  της Ρηχιάς, όπως όλες οι πανίδες του κόσμου αποτελείται από τα οικόσιτα στα οποία συμπεριλαμβάνονται και τα κοπάδια των αιγοπροβάτων, και τα άγρια. Δεν είμαστε σε θέση να παρουσιάσουμε τα άγρια αυτά ζώα επειδή ούτε το φωτογραφικό υλικό διαθέτουμε, ούτε και τις γνώσεις να τα περιγράψουμε. Απλώς θα τα αναφέρουμε.

Στα άγρια λοιπόν έχουμε:

  1. Θηλαστικά.  Αλεπούδες σε μεγάλο αριθμό. Λαγούς, ελάχιστους πλέον. Κουνάβια, ασβούς, σκαντζόχοιρους, ποντικούς.  Τελευταίως παρουσιάστηκαν και αγριογούρουνα.   
  2. Πτηνά. Κοράκια, πέρδικες, γεράκια, κοτσύφια, τσίχλες, Σπουργίτια και φυσικά Χελιδόνια. κλπ
  3. Ερπετά  Χελώνες, καψιρώνες (σαύρες), οχιές, αστρίτες, σαΐτες, δεντρογαλιές. 

Στα ήμερα έχουμε.

        1. Άλογα, Μουλάρια, Γαϊδούρια, Βόδια

        2. Γάτες, Σκύλους

       3.  Κότες 

       4. Αιγοπρόβατα

{gallery}Fauna{/gallery}

Αναφέρεται και σε άλλο κεφάλαιο ότι υπάρχει μία κόντρα μεταξύ Κεραιών και Κεράτων. Δεν ήμαστε αφελείς να πιστεύουμε ότι οι Κεραίες θα αποχωρήσουν. Τουλάχιστον όχι σύντομα. Ευελπιστούμε όμως ότι ούτε τα κέρατα θα αποχωρίσουν. Κεραίες και Κέρατα λοιπόν. Εμείς πάντως ήμαστε με τα Κέρατα. (Με το μέρος των Κεράτων, και να μην το μυαλό σας αλλού). 

 

                              ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΜΙΑΣ  ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΓΑΤΩΝ ΣΤΗ ΡΗΧΙΑ.

Γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε σε ένα αμπέλι. Είμαστε δυο αδελφάκια και μια αδελφούλα. Είμαστε δηλαδή μία τετραμελής μονογονική  Οικογένεια. Όταν ήμασταν μικρά  φοβόμασταν πάρα πολύ Αλλά τι να κάνουμε ήμασταν μικρούλια να τόσα δα, μια σταλιά για αυτό όταν βλέπαμε κάτι καινούργιο να μας πλησιάζει τρέχαμε και κρυβόμασταν στο σπιτάκι μας που ήταν σε μια θημωνιά από ξύλα. Όταν μεγαλώσαμε λιγάκι παίζουμε και σε μια αυλή που είναι δίπλα στο αμπέλι. Ήμασταν μια δεμένη οικογένεια και παίζαμε όλοι μαζί, και η Μαμά. Αλά η Μαμά μια μέρα μας παράτησε και έφυγε. Πήγε φαίνεται να βρει την παλιά κοσμική της ζωή. Εμείς όμως συνεχίζουμε να ήμαστε αγαπημένα και βοηθάμε το ένα το άλλο κυρίως στο καθάρισμα και πλύσιμο. Εμείς οι γάτες ξέρετε ήμαστε πολύ καθαρές. Μια και υπάρχει πάντα φαγητό, ένα παράξενο ον, να είναι καλά, φροντίζει για αυτό.   Επομένως εμείς παίζουμε. Χορεύουμε και παίζουμε κυνηγητό σκαρφαλώνοντας στην κληματαριά, Αυτό όμως που μας αρέσει πολύ είναι το μπάσκετ. Δεν το πιστεύετε? Δείτε τις φωτογραφίες. Αυτό το περίεργο ον που μας φροντίζει, άνθρωπος λέγεται, μας παρακολουθεί με ένα μηχάνημα που λέγεται φωτογραφική μηχανή και μας φωτογραφίζει συνέχεια. Μας αρέσει αυτό γιατί  το παίζουμε σταρ. Δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε βέβαια γιατί εμείς μιλάμε μόνο Γατίσια. Ενώ αυτός μιλάει ανθρωπίσια.  Πλάκα έχει όταν προσπαθεί να μιλήσει γατίσια και μας κάνει νιάου-νιάου. Δεν βγαίνει νόημα αλλά του μιλάμε και εμείς και του λέμε ότι δεν καταλαβαίνουμε τι λέει. Αλλά ούτε και αυτός καταλαβαίνει τι του λέμε. Όλοι υποθέσεις κάνουμε. Έχουμε όμως αναπτύξει έναν δικό μας τρόπο επικοινωνίας. Αυτός μας χαϊδεύει και μας ξύνει το κεφάλι και την πλάτη και μείς τυλίγουμε την ουρά μας στα πόδια του και του τα πλένουμε όπως πλενόμαστε και μείς. Όπως θα καταλάβατε τον αγαπάμε και μας αγαπάει. Υπάρχουν και άλλοι στο σπίτι και στην γειτονιά που μας αγαπάνε και μας φροντίζουν. Αλλά αυτός ασχολείται συνέχεια με μας. Έχουμε ξέρετε και ονόματα. Θα σας τα πούμε από την αρχή γιατί η ονοματολογία μας είναι ολόκληρη ιστορία. Τα ονόματα μας τα έδινε φυσικά Αυτός. Ο ένας ονομάστηκε Ροζαύφτης γιατί είχε ροζ αυτιά η άλλη Γκριζαυτούλα γιατί είχε γκρίζα αυτιά και ο άλλος Ματούλα γιατί είχε μικρό κεφαλάκι και τεράστια παράξενα μάτια και επειδή νόμιζε ότι ήταν κοριτσάκι. Όταν κατάλαβε το λάθος τον ονόμασε Ματούλη, στην συνέχεια Ματιά. Στη συνέχεια μας άλλαξε πάλι τα ονόματα σύμφωνα με την γούνα μας. Το Ματιάς έγινε Φραπές γιατί μοιάζει με τον καφέ αυτού το ονόματος, Ροζαύτης έγινε Καπουτσίνος για τον ίδιο λόγο και η Γκριζαυτούλα έγινε Φρέντω επίσης για την ομοιότητα της με τον σχετικό καφέ. Τη Φρέντω την φωνάζει και Σουρλουλού. Αλλά με αυτά τα ονόματα η αυλή μας που μας αρέσει δεν είναι γατoαυλή. Είναι Καφέ.

Τώρα που πλησιάζουν τα πρώτα μας γενέθλια Μας θα θέλαμε ένα γεύμα από παριζάκι και ζαμπόν, και μια τούρτα σαρδέλας με κρέμα γαύρου, και στολισμένη με μπαρμπουνοκέφαλα. Όσο για τα κεράκια πλάκα θα είχαν.  Όνειρα. Τίποτα δεν έγινε από αυτά  Με τα γενέθλια η Φρέντω μας είχε και μια έκπληξη. Πήγε μέσα σε ένα από τα πιθάρια της αυλής και γέννησε τέσσερα μικρά γατάκια. Έμπαινε κάθε τόσο στο πιθάρι και τα θήλαζε.  Φαινόταν πολύ ευτυχισμένη.  

Μετά από δύο μήνες , η Φρέντω πήρε τα μωράκια της και κάπου τα πήγε. Αλλά όπου τα πήγε δεν ήταν καλό μέρος γιατί κάποιο κακό ον  τα εξαφάνισε και η καημένη φρέντω ψάχνει για τα μωρά της και κλαίει συνέχεια. Το μόνο που έμεινε από τα μωράκια είναι κάτι φωτογραφίες. 

 

{gallery}Fauna/CatsFamily{/gallery}

                                                             Αμπελουργοί Κότσυφες

Λίγο πολύ όλοι οι Κότσυφες είναι αμπελουργοί. Τα αδέλφια μας στην Κρήτη διεκδήκησαν και απέκτησαν δική τους ποικιλία σταφυλιού, το Κοτσυφάλι. Το Κοτσιφάλι είναι μια πολύ καλή κόκκινη ποικιλία που παράγει ένα εξαιρετικό κρασί με το ίδιο όνομα.  Η δική μας όμως οικογένεια δεν έχει σχέση με αυτό.  Εμείς ήμαστε Λάκωνες και ζούμε στην ιστορική οινολογική περιοχή της Μονεμβασίας. Την Πατρίδα του θρυλικού Μαλβαζία. Τα  σταφύλια μας είναι η Κυδωνίτσα , το Ζαρακείτικο και η Μαύρη Θράψα. Ιδιαίτερη πατρίδα μας είναι ο ορεινός Ζάρακας, οι νοτιότερες κορυφές του Πάρνωνα. Το συγκεκριμένο αμπέλι  που γεννηθήκαμε αυγά και εκκολαφτήκαμε, είναι ένα πολύ ασφαλές μέρος. Είναι καλά περιφραγμένο και δεν επιτρέπει στα κακά μη φτερωτά όντα να μας απειλήσουν όταν ήμαστε μωράκια. Οι δε ευθείς διάδρομοι καλύπτονται μερικώς από τις κληματίδες δημιουργώντας στοές μέσα στις οποίες, με χαμηλές πτήσεις, παραμένουμε αόρατοι από ιπτάμενα κακά όντα. Γύρω από το αμπέλι υπάρχουν ψηλά δένδρα από τα οποία μπορούμε να παρακολουθούμε τις φωλιές μας με τα αβγά ή τα νεογνά. Ο άλλος αμπελουργός ο μη φτερωτός  όχι μόνο δεν είναι επικίνδυνος αλλά πολύ φιλικός και κατέβαλε προσπάθειες να μας προστατεύσει και ήταν πολύ διακριτικός και δεν πλησίαζε τη φωλιά μας, ιδιαίτερα κατά την επώαση.

Το αμπέλι επίσης παρέχει άφθονη και υγιεινή τροφή. Εκτός από τα νόστιμα σταφύλια υπάρχουν και πολλές συκιές με ωραία σύκα. Για αυτό έχουμε αποφασίσει να μεγαλώνουμε τα παιδιά μας σε αυτό εδώ το μέρος.      

{gallery}Fauna/Birds{/gallery}

 

 

Ερπετά

 

Τα είδη των φιδιών είναι πολλά. Στα δηλιωτηρώδη ανήκουν οι Οχιές, Αστρίτες, Σαπίτες κλπ. Στα μη δηλιοτηρώδη οι δετπογαλιές ,, Σαϊτες κλπ.

Στα ερπετά της Ρηχιάς συμπεριλαμβάνονται Φ.ιδια , Σαυρες και Χελώνες

 

{gallery}Fauna/Reptiles/{/gallery}