Η Κουλοχέρα είναι το νοτιότατο βουνό της Ηπειρωτικής Ελλάδος.  Η τοποθεσία αυτή  έχει πλεονεκτήματα αλλά και μειονεκτήματα. Στα πλεονεκτήματα είναι η ορατότητα κι η πρόσβαση. Η ορατότητα σε μια καθαρή ατμόσφαιρα εκτείνεται από τον Μεσσηνιακό Κόλπο και τον Ταΰγετο μέχρι την Αττική, τις Κυκλάδες, και τα Κρητικά Όρη.  Η Κουλοχέρα είναι ένα πολύ προσβάσιμο  βουνό. Το έδαφος της κορυφής, κατά τρία τέταρτα περίπου, είναι αμμώδες και μόνο το νότιο μέρους είναι τραχύ και δύσβατο. Κατασκευάστηκε λοιπόν δρόμος μέχρι την κορυφή ο οπαίος δρόμος  απεδείχθη ότι δεν ήταν ότι καλλίτερο, γιατί αυτό το εκμεταλλεύτηκαν  οι  εταιρίες ραδιοτηλεφωνίας και κινητής τηλεφωνίας και έστησαν στην κορυφή τις κεραίες τους. Με αποτέλεσμα, εκεί που κυριαρχούσαν τα κέρατα των τράγων εισέβαλαν οι κεραίες των αναμεταδοτών, καταστρέφοντας με τα τσιμέντα τους και τα παλιοσίδερα τους μια περιοχή εξαιρετικού κάλλους. Κέρατα λοιπόν εναντίων Κεραιών. Εμείς πάντως ήμαστε με τα κέρατα.

Η θέα από την Κουλοχέρα είναι καταπληκτική και δεν φαίνεται ο χρόνος και οι ανθρώπινες παρεμβάσεις να επηρεάζουν σημαντικά. Λόγω αποστάσεως δεν φαίνονται οι  λεπτομέρειες που έχουν δημιουργηθεί με την αύξηση της βλάστησης. Λένε ότι τα ομορφότερα ηλιοβασιλέματα παρατηρούνται στην Οία,  στη Σαντορίνη.  Θα πρέπει να είναι μάλλον αλήθεια. Αυτό που είναι σίγουρα αλήθεια, είναι ότι οι πιο όμορφες ανατολές Ηλίου παρατηρούνται στην Κουλοχέρα. Δεν γνωρίζω τους φυσικούς νόμους και μηχανισμούς που δημιουργούν την μαγεία των χρωμάτων στην Οία και την Κουλοχέρα. Προφανώς θα είναι κάποιος συνδυασμός υγρασίας και θερμοκρασίας.  Στην Κουλοχέρα οι χρωματισμοί δεν αλλάζουν από ημέρα σε ημέρα, αλλά από ώρα σε ώρα, ή ακόμα και από λεπτό σε λεπτό. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρατηρείτε όταν υπάρχουν ελαφρές νεφώσεις στον ορίζοντα.  Για να απολαύσει κάποιος τις πλούσιες αυτές προσφορές της φύσης, πρέπει να είναι εκεί την κατάλληλη στιγμή. Δεν είναι προσφορές διαρκείας. Είναι τη ς στιγμής.  Τώρα αν κάποιος έτυχε να είναι εφοδιασμένος με κάμερα και μπορέσει να απαθανατίσει αυτές τις στιγμές, τόσο το καλύτερο για τον ίδιο όσο και για τους φίλους του. Από την φωτογραφία λείπει ο ήχος. Ο ήχος του πρωινού αέρα, ο ήχος των πουλιών, ο ήχος των τροκανιών από τα γύρω κοπάδια  Λείπει το άρωμα του βουνού, της ρίγανης της θρούμπης και του θυμαριού. Είχαμε την τύχη να βρεθούμε εκεί πολλές φορές  και μπορέσαμε να συλλάβουμε εικόνες κάτω από διαφορετικές συνθήκες τόσο κατά την ανατολή του Ήλιου όσο και της Σελήνης.

Υπάρχουν στο αρχείο μας πολλές τέτοιες φωτογραφίες μερικές από τις οποίες θα αναρτήσουμε. 

Με παλιές φωτογραφίες από τις βουνοκορφές θα προσπαθήσουμε να δείξουμε  την γεωργική παραγωγική βάση. Τις πεζούλες, τα πεζούλια, τις γράβες. Τους καλλιεργήσιμους δηλαδή χώρους. Τότε.