Οι εργασίες για την παραγωγή του κρασιού χωρίζονται σε αμπελουργικές και οινοποιητικές.

Οι αμπελουργικές εργασίες ξεκινούν με την επιλογή του χωραφιού. Επιθυμητό χωράφι είναι κάποιο με μικρό χαλικάκι, τραγάνα, και ελαφρώς αμφιθεατρικό, για πολλούς και διαφόρους λόγους.

Το αμπέλι ξεκινά με μια επεξεργασία του εδάφους. Βαθειά άροση και το σπουδαιότερο περίφραξη. Η περίφραξη είναι απολύτως αναγκαία. Αυτά που λένε για ξέφραγο αμπέλι είναι αλήθεια.

Φύτεμα

Ο παραδοσιακός τρόπος φυτέματος ενός αμπελιού ήταν, και στη Ρηχιά εξακολουθεί να παραμένει, η μέθοδος της βέργας. Οι διεργασίες ξεκινούν τον Μάρτιο, όταν τα φυτά είχαν ξυπνήσει από την χειμερινή τους νάρκη και οι χυμοί έχουν αρχίσει να ανεβαίνουν προς τις βέργες αλλά πριν φουσκώσουν τα μάτια, συνήθως με, ή λίγο πριν, ή συγχρόνως με το κλάδεμα. Οι βέργες που επιλέγονται και είναι κατάλληλες για φύτεμα, είναι οι λεγόμενοι καβαλάρηδες. Δηλαδή την επάνω βέργα, αυτή που κόβεται μαζί με το κοτσανάκι σχηματίζοντας ένα Ταυ. Οι βέργες έπρεπε να έχουν μήκος περισσότερο του ενός μέτρου και το ανάλογο πάχος. Στη συνέχεια τοποθετούνταν σε λάκκους 25-30 εκατοστών και αναλόγου μήκους και τους σκεπάζονταν με χώμα. Στα μέσα περίπου Μαΐου γίνεται το οριστικό φύτευμα.  Ανοίγονταν λάκκοι περίπου εξήντα εκατοστά και βάθος 35-45. Διπλώνονταν 90 μοίρες, καλύπτονταν προεξέχοντας μόνο δύο μάτια. Οι λάκκοι ανοίγονταν χωρίς καμιά οριοθέτηση. Απλώς απείχαν 60-70 εκατοστά. Η ευθυγράμμιση δεν θεωρείτο απαραίτητη γιατί το όργωμα γινόταν χειρονακτικά με τσάπες. Το σκάψιμο, που ακολουθεί το κλάδεμα, με τσάπα έχει αρκετά πλεονεκτήματα. Με το καλό σκάψιμο κοντά στο κούρβουλο, κόβονται τα πανωρίζια και αναγκάζεται το φυτό να αναπτύξει βαθύ ρίζωμα το οποίο εξασφάλιζε στο φυτό προστασία από καιρικές αντιξοότητες. Επίσης το σκάψιμο γινόταν σε δύο φάσεις. Στην πρώτη, το χώμα μαζευόταν σχηματίζοντας σωρούς, και στην δεύτερη σκορπίζονταν οι σωροί. Με αυτόν τον τρόπο, το χώμα λιαζόταν και αεριζόταν. Και φυσικά τα χορτάρια γίνονταν λίπασμα. Με την μετανάστευση των χεριών τα αμπέλια εγκαταλείφτηκαν. Το σκάψιμο αντικαταστάθηκε με φυτοφάρμακα για τα χορτάρια. Αποτέλεσμα; το αναμενόμενο. Με την μικρή ανάκαμψη που παρατηρείται τελευταία, σε αρκετά παλιά αμπέλια αφαιρέθηκαν φυτά ούτως ώστε να μπορεί να γίνει το όργωμα με φρέζα. Τα καινούρια αμπέλια που φυτεύονται είναι πλέον ευθύγραμμα. Μερικά μάλιστα, λίγα, είναι σε γραμμικά συστήματα. Η μέθοδος της βέργας δεν παρουσιάζει μεγάλο ποσοστό επιτυχίας. Δεν πιάνουν όλες . Ένα 70 της εκατό θεωρείται μεγάλη επιτυχία.  Οι αστοχίες ξαναφυτεύονται την επόμενη χρονιά. Εάν μετά επανειλημμένες προσπάθειες παραμένουν κενά, αυτά συμπληρώνονται με καταβολάδες. Τα φυτά που έχουν πιάσει την επόμενη χρονιά κλαδεύονται ως εξής. Παραμένει η βέργα η χαμηλότερη στο έδαφος η οποία κόβεται στα δύο μάτια. Κατά την διάρκεια του φύλλου κόβεται η δεύτερη και παραμένει μία κατά προτίμηση η πλησιέστερη στο έδαφος.

Ετήσιες Εργασίες

Οι ετήσιες εργασίες για την καλλιέργεια κατά σειρά είναι το κλάδεμα, το σκάψιμο και το «φύλλο». Στο σκάψιμο εχουμε ήδη αναφερθεί. Το κλάδεμα είναι μαζί με το φύλλο η σπουδαιότερη εργασία. Απαιτείται πείρα και γνώση. Το πώς γίνεται το κλάδεμα εξαρτάται από τον τύπο του αμπελιού (κύπελλο, γραμμικό) και την ποικιλία του κλήματος. Κατά το κλάδεμα αφαιρούνται όλες οι κληματίδες που δεν θεωρούνται αναγκαίες για την ανάπτυξη των σταφυλιών. Το ρίξιμο του φύλλου έχει ακριβώς τον ίδιο σκοπό. Κατά το Φύλλο αφαιρούνται όλοι οι βλαστοί και παραφυάδες που ξεφύτρωσαν απρογραμμάτιστα καθώς και άκρες των βλαστών των κληματίδων. Για την ανάπτυξη των σταφυλιών χρειάζονται φύλλα. Περίπου 25 φύλλα για κάθε σταφύλι αλλά πάνω από το σταφύλι. Φύλλα κάτω από το σταφύλι παίζουν αρνητικό ρόλο και πρέπει να αφαιρούνται. Η επόμενη επίσημη εργασία είναι ο Τρύγος.